Kopuş, kontrol ile kaos arasındaki ince çizgiyi anlatan güçlü bir soyut kompozisyondur. Siyahın yoğun kütlesi ile açık dokulu zemin arasındaki sert karşıtlık, esere dramatik bir gerilim ve güçlü bir görsel etki kazandırır.
Fırça izlerinin hamlığı ve formların keskinliği, eserin bilinçli olarak “tamamlanmamış” bir enerji taşımasını sağlar. Bu durum tabloyu dekoratif bir obje olmaktan çıkarır; onu duygusal bir ifade alanına dönüştürür.