Gerilim, bastırılmış duyguların yüzeye çıkışını temsil eden güçlü bir soyut ekspresyonist kompozisyondur. Fuşya zemin üzerindeki yoğun kırmızı fırça katmanları, izleyicide hareket, baskı ve içsel çarpışma hissi yaratır. Eser sakin değil — bilerek huzursuz. Çünkü amacı dekor olmak değil, etki bırakmaktır.
Kalın boya izleri ve tekrar eden fırça geçişleri, tabloya fiziksel bir derinlik kazandırır. Her katman, bir öncekini bastırır ama tamamen silemez — tıpkı düşünceler gibi. Bu yüzden eser her bakışta farklı bir yoğunlukla algılanır.