Aralık, boşluğun kendisini kompozisyonun ana unsuru haline getiren güçlü bir soyut eserdir. Siyah yüzeyler arasındaki beyaz akış; mesafe, sınır ve temas duygularını aynı anda çağrıştırır. İnce çizgiler ve serpiştirilmiş dokular, zamanın yüzeyde bıraktığı izleri andırır.
Minimal form dili sayesinde mekâna sessiz ama etkileyici bir derinlik kazandırır. Bu eser dekoratif bir obje değil, mekânın atmosferini dönüştüren bir sanat parçasıdır.